Viš mįlörvun er mikilvęgt aš byggja upp oršaforšann:

• Nota almennt stuttar setningar viš barniš og kveša skżrt aš hverju orši.
• Nefna heiti hluta og atburša sem koma fyrir ķ daglegum samskiptum viš barniš.
• Herma eftir barninu stök orš og setningar, meš hvetjandi įherslu og leišréttum framburši.
• Hlusta į barniš og svara žvķ žegar žaš segir eitthvaš, örva žannig mįlnotkun žess.
• Gefa barninu tķma žegar žaš sżnir višleitni til aš tala. Veita žvķ hrós og hvatningu.
• Skoša myndir meš barninu. Nota einfaldar myndabękur eša myndaspjöld meš 1 – 4 myndum, t.d. śr Lottó-spilum. Ķ upphafi getur reynst vel aš nota ljósmyndir af fólki, dżrum eša hlutum sem barniš žekkir. Žegar geta barnsins eykst mį nota bękur meš fleiri myndum (t.d. Oršabelg).
  
  • Stoppa viš hverja mynd, benda į og nefna. Reyna svo aš lįta barniš benda į mynd sem spurt er um (t.d. hvar er kisan?), vera žį fyrst bara meš eina mynd į blašsķšu en svo mį lįta barniš velja rétta mynd af 2 eša fleiri. Nota handstżringu ef barniš žarf hjįlp viš aš benda meš vķsifingri.
  • Reyna aš lįta barniš sjįlft nefna myndirnar eša hvaš er aš gerast, spyrja t.d.: hver  er žetta, hvaš heitir žetta, hvaš segir/gerir žessi, hvaš er žessi aš gera?

Żta undir hlustun:

• Lesa einfaldar bękur fyrir barniš.
• Hlusta į barnaefni af hljóšsnęldum eša diskum, t.d. leikrit og söng.
• Hlusta/horfa į gott ķslenskt barnaefni af myndbandsspólum, stoppa svo viš og ręša hvaš sįum viš, hvaš var aš gerast.
• Syngja fyrir barniš (barnagęlur, vķsur).
• Hlusta į snęldur žar sem mismunandi tegundir hljóša koma fyrir, spyrja barniš hvaš var žetta, hver gerir svona hljóš?

Almennt:

• Fara ķ söng- og hreyfileiki meš barninu.
• Ęfa orš, andlitsglennur, hljóšamyndun og żmis orš ķ leik fyrir framan spegil.
• Ęfa andlitsvöšva meš žvķ aš sjśga og blįsa ķ gegn um rör. T.d. er hęgt aš bśa til leik eša keppni viš aš blįsa borštenniskślum ķ mark. Einnig aš blįsa sįpukślur.
• Nota sjónręna hjįlp mešfram oršum, s.s. bendingar, hluti, myndir, eša önnur tįkn sem barniš getur skiliš. Žetta getur lķka gagnast viš aš nį og višhalda athygli barnsins.
• Leišrétta ekki į neikvęšum nótum. Hefja leišréttingu oršs į jį ... og endurtaka oršiš svo rétt meš įherslu. Ekki er gott aš byrja leišréttingu į aš segja nei ...
• Hafa ķ huga aš gera ekki meiri kröfur til skilnings en barniš ręšur viš.
• Örva śthald barnsins meš žvķ aš gefa žvķ verkefni sem hafa skżrt upphaf og skżran endi, leggja įherslu į aš klįra og umbuna sķšan fyrir. Hafa fyrst stutt verkefni og pįsur į milli, lengja smįm saman vinnutķmann eftir žvķ sem geta barnsins og śthald eykst.
• Żta undir fjölbreytni ķ leik og verkefnavinnu, t.d. aš byggja saman śr kubbum (t.d. trékubbum), teikna, lita, mįla og fara ķ spil sem hęfa žroska barnsins.
• Żta almennt undir eftirhermu, aš gera til skiptis (fyrst ég, svo žś og fyrst žś, svo ég), herma hljóš, hreyfingar, athafnir eftir hvort öšru.

Frekari upplżsingar um mįlžroska barna eru hér į heimasķšu heyrnar- og talmeinastöšvar Ķslands